De geschiedenis van de Calandtroep


1937

De Calandtroep tijdens de wereldjamboree in 1937

In september 1913 kwamen een aantal jongens, onder leiding van een wat oudere jongen genaamd Jos Okon naar het toenmalige bureau van de R.P.V (de Rotterdamse Padvindersvereniging) met het verzoek om hen een leider toe te wijzen.

Sinds enige maanden speelden zij met een groep van c.a 40 jongens iedere zaterdag namelijk het "spel van verkennen" in het Park aan de Westzeedijk.

Een bankdirecteur die net tevoren vanuit Amsterdam naar Rotterdam was verhuisd werd bereid gevonden om de leiding op zich te nemen van deze ploeg jongens en hiermee was de oprichting van de Vijfde Rotterdamse Padvindersgroep een feit. Als naam werd gekozen voor de naam van Pieter Caland, de ingenieur die Rotterdam zijn toegang tot de zee gaf, waardoor onze stad kon uitgroeien tot de wereldhaven die hij nu is en als groepsdas werd de kleur grijs aangewezen, dit omdat tramlijn 5 een grijs nummerbord had.

Troep 5, "de Calandtroep" was geboren.

De bankdirecteur in kwestie was de heer van Kasteel.  Hopman (later oubaas) van Kasteel heeft de Calandtroep ruim 25 jaar geleid en onder zijn leiding kwam de troep tot bloei. Uit traditie bleef de naam Calandtroep ongewijzigd, ook toen er in 1920 een welpenhorde werd opgericht.

Ook thans weet ieder lid van onze groep dat de naam TROEP voor ons een erenaam is omdat we een van de oudste groepen van Rotterdam zijn, uit de tijd dat er alleen nog maar verkennerstroepen bestonden.

In die eerste 25 jaar werd de Calandtroep een begrip, een voorbeeld voor vele andere groepen en als een andere groep in de problemen kwam werd er dikwijls een beroep gedaan op de voortrekkers van de Calandtroep (de Ganesha's). Door deze hulp raakte de Calandtroep betrokken bij de leiding van een aantal andere groepen, waar onze voortrekkers als leiding gingen functioneren. Het "Kasteelverbond" was geboren.

De Ganesha's welke thans nog in leven zijn onderhouden nog steeds kontakten met elkaar en de band die zoveel jaren geleden ontstaan is blijkt zo hecht te zijn geweest dat zij al die jaren in stand is gebleven.

In de oorlog werd ook de Calandtroep verboden (net als alle andere padvindersgroepen) en alle bezittingen van de groep werden in beslag genomen en overgegeven aan de Jeugdstorm. Hiermee gingen alle tenten en bezittingen (inclusief het onvervangbare Toverlantarenplaatjes archief van de groep) verloren. Slechts de sportprijzen (die niet in het groepshuis aanwezig waren omdat ze gepoetst moesten worden) en de eerste groepsvlag (die door een onbekende verkenner door het achterraam werd weggebracht toen de Duitsers door de voordeur binnen vielen) zijn gespaard gebleven en zijn ook thans nog in het bezit van de groep.

In de oorlog bleven de leden van de Calandtroep bij elkaar komen. Samen met andere groepen richten zij de luchtbeschermingswacht voor ziekenhuis Eudokia op. Op de zolder van het ziekenhuis werd geslapen en op deze manier wisten een aantal leden, die op waren geroepen om in Duitsland te gaan werken, onder te duiken en de oorlog te overleven.

Oubaas van Kasteel is in die oorlog overleden en werd opgevolgd door Wim Hoogenstrijd.

Hopman Hoogenstrijd (HoHo) werd een zeer gezien en bekend figuur niet alleen binnen het Rotterdamse padvinders gebeuren maar in het hele land. Hij werd de eerste beroepskracht van de Rotterdamse NPV, maar behield zijn eigen mening en visie en durfde die ook uit te dragen. Hij was een van de stuwende krachten achter de actie "ten einde raad" die uitgroeide tot een landelijke actie die bepaalde misstanden binnen de padvinderij aan de kaak stelde en uit wist te bannen.

Ook HoHo leidde de Calandtroep gedurende 25 jaar, in welke tijd de goede traditie van van Kasteel werd aangehouden en uitgediept.

Na Hoogestrijd kwam de heer Zwamborn aan het roer van de groep in die tijd werd de verhuizing van de groep naar de Schuttevaerweg gerealiseerd. Belangrijk was ook dat de groep in die periode werd omgevormd van een landverkennersgroep naar een zeeverkennersgroep. Degene die dat realiseert was schipper Hogervorst (wiens zoon nog steeds binnen de leiding van de Calandtroep actief is). Met twee vletten werd begonnen en na de overname van groep 3 werd dat aantal verdubbeld tot 4 vletten, welke thans (aangevuld met de 311) voor het merendeel nog steeds in de groep actief zijn: de  229, de 231 en de 309. Allen hebben we in 2009 afscheid genomen van de 189. Deze was dringend aan vervanging toe en via de aktie "Vletten op de Maas"kregen we de 1565 gesponsord , deze vlet werd gebouwd door de leerlingen van Melanchton - de Kring in Bleiswijk.

Nu volgde er een tijd van chaos, het kwam voor dat de verkenners iedere week een andere "schipper" hadden en uiteindelijk bleef er een troep van 20 verkenners over die "geleid" werden door een stuurman (Eric van der Woerdt) die, vanwege zijn werk, maar eens in de twee of drie weken beschikbaar was en een oudere verkenner (Jan Kerremans) die "leiding" speelde als Eric niet aanwezig was. Een onhoudbare situatie.

Er werd een ouderavond bijeengeroepen welke (onder leiding van hopman Hoogenstrijd) over het voortbestaan van de groep zou gaan beslissen. Die avond herinnerde HoHo zich dat er een leider gestopt was bij een andere groep, een leider die hij al enige jaren kende en met een smoes werd deze leider naar de vergadering gelokt en (geconfronteerd met de keuze dat als hij geen leider bij de Calandtroep werd, de groep werd opgeheven) gestrikt voor het groepsleiderschap en het verkennersleiderschap. Dit was in 1969.

In 1970 werd de Odysseus aangeschaft en door de leiding onder handen genomen. De ergste roest werd verwijderd, de 1 cylinder (18 pk) staande Deutz motor werd met behulp van een scheepsreparatiebedrijf weer gaande gemaakt en in mei 1970 werd hij (als verrassing) aan de horde, de troep, de ouders en HoHo gepresenteerd. De Calandtroep had nu een varende basis van waar uit de waterprogramma's gespeeld konden worden.

doop-ody

De doop van de Odysseus door Akela van Wijngaarden, we waren er erg trots op maar er zat nog wel wat roest op

Door Schipper van Eijnsbergen, aangevuld met een ploegje leiding van zijn oude groep en met Jan Kerremans en Eric van der Woerdt werd in 1970 orde op zaken gesteld en begon de Calandtroep weer te draaien. Een jaar later wonnen zij de patrouille en bakswedstrijden van district Rotterdam-West en sinds die tijd is de Calandtroep weer terug waar zij behoorde, bij de beste groepen van Rotterdam, een groep waar naar wordt gekeken en die als voorbeeld voor vele andere groepen dient.  Kort hierna werd het leidersteam van de Calandtroep versterkt door Erik de Man welke afkomstig was van de Dorus Rijkersgroep maar daar afscheid had genomen.

Inmiddels zijn er vele jaren verstreken Bert Hogervorst, Erik de Man en Peter van Eijnsbergen zijn nog steeds actief binnen het leidersteam van de Calandtroep. Bert als onze onvervangbare technische kracht, Erik als technisch-stuurman en penningmeester van de stichting en Peter als groepsleider en stichtingsvoorzitter.

Een jong en enthousiast leidingteam zorgt er voor dat de beide onderdelen een actief, afwisselend en verantwoord programma draaien en dat de leden van de Calandtroep in hun vrije tijd niet allen een goed en fijn programma krijgen maar ook leren met elkaar om te gaan, elkaar te respecteren voor wat ze zijn hierbij niet gehinderd door vooroordelen of waanideeŽn.

De Calandtroep is een actieve groep die tradities hoog houdt maar die gebruik maakt van de modernste materialen en technieken om het spel van (zee)verkennen optimaal te kunnen spelen en om de leden van de groep (welpen, verkenners en leiding) een zo prettig mogelijke tijd te bezorgen. De Calandtroep is toegankelijk voor leden van alle gezinten, alle kleuren en alle sociale en culturele achtergronden en houdt daarmee de oorspronkelijke ideeŽn van Baden Powell hoog.

Terug naar de Homepage